De Hermitage was op 8 september de plaats waar ruim 350 erfgoedprofessionals en archivarissen verenigd waren voor Kom je ook? 2 georganiseerd door Mediamatic. De discussie ging over het al dan niet toepassen van interactieve internetapplicaties en sites om het publiek te bereiken.

‘Go where your audience is’ en ga waar meer culturele instellingen en gebruikers verenigd zijn. Dat is de boodschap van Frankie Roberto, experience ontwerper bij Rattle, en de eerste keynote spreker van de middag. Erfgoedinstellingen moeten via publieke commons contact krijgen en interactie creëren met hun publiek. Twitter, hyves, wikimediacommons, flickr en thinglink zijn belangrijke kanalen van waaruit het publiek de organisatie kan bereiken. Internet is volgens Frankie Roberto dé manier om connecties te leggen tussen verschillende content, organisaties en gebruikers. Via de commons vindt de bezoeker niet alleen digitale informatie, maar ook waar hij of zij bijvoorbeeld een tentoonstelling over het onderwerp kan bezoeken en in welke archiefbewaarplaats meer informatie te vinden is. Het opbouwen van een eigen platform voor een organisatie voegt weinig toe als deze de gebruiker geen nieuwe mogelijkheden biedt. Content moet in beweging zijn en kan van waarde zijn door de context waarin deze wordt gebruikt. Het recyclen van content in verschillende commons maakt het bereikbaar, bruikbaar en betekenisvol. Kort samengevat is zijn aanbeveling: zet je content vrij op het web en je publiek zal je vinden.

Gillian Moore, hoofd Hedendaagse cultuur van het Southbank Centre in Londen, sprak over het betrekken van het publiek bij de organisatie. Het openstellen van je content kan leiden tot participatie en tot nieuwe producten. Haar belangrijkste boodschap is dat je als culturele organisatie eerlijk moet zijn tegenover het publiek en integer moet omgaan met de collectie of het archief. Helder is haar uitspraak: ‘If you talk down to people, you fail.’ In haar werk betekent het dat er geen 21ste eeuwse muziek in een concertgebouw te horen is en geen symfonieorkest op een festival, maar wel fraaie negentiende-eeuwse stukken voor de oudere bezoeker en Philip Glass op hippe evenementen.

De interludes werden ingevuld door Paul Keller over Wiki loves art. Hij antwoordde een volmondig 'ja' op de vraag of het project een succes was geweest. Het publiek had in grote getale geparticipeerd aan het kunstproject en het museumbezoek was in de projectperiode, ook buiten de Randstad, gestegen. Willem Velthoven van Mediamatic demonstreerde het Joods Digitaal Monument. Een website die, via je IPhone of Blackberry met GPS systeem, toont waar welke Joodse families woonden ten tijde van de Tweede Wereldoorlog op de plek waar de bezoeker zich op dat moment bevindt. De data zijn mede door het Joods Historisch Museum verzameld. De gegevens die de gebruikers op hun apparaat te zien krijgen bestaan uit locatie, namen, foto’s en andere persoonlijke archivalia waardoor de zoekmachine naar mijn smaak een onbetamelijke kijk in het leven van een persoon geeft.

De middag werd afgesloten met de DOEN pitch. Het publiek werd onderdeel gemaakt van een 2-minuten opera door de mensen van Yo Opera! waarbij ook de fluitjes, die uitgereikt waren aan de sceptische collega’s, van pas kwamen. Meerdere kandidaten deden een gooi naar de clinic die Mediamatic en DOEN dit jaar aanbood waaronder Nienke Rooyakkers met haar bijzondere plan Vergeten Veldjes en n8 met het project Art Sounds.